Het fotoboek is klaar!

Veel plezier met het fotoboek!
Ik hoop dat jullie er net zoveel van genieten als dat ik gedaan heb tijdens het maken.

http://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken/672f8930-4f9c-41ac-b85c-6199b75b37ae

Weer thuis ( al een tijdje 😓)

We zijn al een tijdje weer thuis, maar was niet in de gelegenheid of de stemming om een stukje te schrijven. Maar daarover later. Via Borkum, Delfzijl en de noordelijke staande mast route weer naar Lelystad  gekomen. Vanuit Delfzijl  mijn schoonmoeder en mijn ouders bezocht en daar een infectie opgelopen aan mijn been. Wondroos heet niet besmettelijk te zijn, maar volgens mij verschillen daarover de meningen  😢. Ik heb dus de afgelopen maand met mijn beentje omhoog kunnen kijken hoe Derk de tuin te lijf ging. Ik ben nu aan mijn derde penicilinekuur bezig en eindelijk zie ik resultaat.
Vandaag liggen we bij Leen Schaap voor in Lelystad om de boot op het droge te leggen, het nodige onderhoud uit te voeren en ons klaar te maken voor het volgende avontuur. Het voordeel van het bezoek aan de Duitse Fisherfreunde was dat we daar gehoord hebben hoe zij de winter doorkomen; boot op het droge en met de camper of caravan door Zuid Europa.....

Ideetje?.. ehhhhhh. .
Dat is nu het voordeel van pensionado  zijn!

Kiel - Brunsbüttel - Cuxhaven

Tja, het NOK blijft mooi, veel zwanen, veel bloemen en kampeerauto's langs het kanaal. In Brunsbüttel aan gelegd naast een schip dat Geo - metingen uitvoert en aangaf dat ze 7 uur 's ochtends weer gingen varen. Wij waren dus op de hoogte maar al degene die er in de loop van de nacht nog tegenaan kwamen niet helemaal 😁. Dat viel dus even tegen maar gaf verder geen problemen.

Vanmorgen om 7 uur lagen we dus te dobberen voor de sluis en om 8.30 uur kwam eindelijk het witte licht. Na de sluis gingen we op het hoogtepunt van de stroom mee naar Cuxhaven waar we om 10 uur vast konden maken. Klaar om morgen naar Norderney te vertrekken.

Op weg naar Kiel?

Een winderig dagje in Stubbekøbing, maar droog dus prima om een dagje huis te houden. Even stofzuigen, wat wasjes gedraaid en verder alles gedaan wat mogelijk was om de rest van onze barre tocht zo goed mogelijk voor te bereiden 😆.

Vanmorgen om 6 uur vertrokken en bij iedere afslag naar een haven even overleggen of we door gaan of aan gaan leggen. Zonder tegenbericht kunnen we vanavond om 18 uur voor de sluis in Kiel liggen.

Stubbekøbing

Dagen zoals deze sla ik het liefste over. Om 6 uur  riep Derk dat hij de hond uit ging laten en dat als hij terug kwam de trossen los gingen. Ik had net nog tijd mijn ontbijt klaar te maken voor onderweg en toen gingen inderdaad de trossen los.

Het laatste stukje Hiddensee verliep vlekkeloos maar toen we het zeegat uitgingen door middel van een smalle geul zaten we ėn aan lager wal ėn er stond zo'n 26 knopen wind. Gut zei Derk verbaasd, ik heb het toch heus nagekeken en het zou zeker afnemen 😢.

Ik heb het nog 5 minuten uitgehouden en ben toen gestrekt gegaan op de bank en kwam weer een beetje bij onder de Deense kust. Ik heb helemaal niets met Denemarken en al helemaal niet met de Denen nadat er eentje me achterna zat met een geweer om mijn loslopende honden af te schieten. Vervolgens kwamen we met een storm een haven binnen en stonden er 3 exemplaren met hun handen in hun zakken te kijken hoe wij aan het worstelen waren en verrekten het een touwtje aan te pakken. Nee fout, aanpakken deden ze wel om het touwtje daarna achteloos uit hun handen te laten vallen en te kijken hoe wij zouden reageren.

De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat vandaag wel iemand de touwtjes aanpakten, maar dat zal een uitzondering zijn.😕

Ok, we zijn dus nu in Stubbekøbing maar alleen omdat dit simpeler is om met westenwind weer terug in Kiel te komen!

Neuhof - Stralsund - Barhöft

We kwamen ongeveer 3 uur te laat voor de brugopening bij Stralsund zodat we nog 3 uur moesten wachten voor de volgende 😆. Om die tijd te verdrijven zouden we moeten vastknopen aan een griebuszooi en daar had Derk geen zin in. Hij vond het welletjes en had op de kaart een haventje gevonden met de naam Neuhof. Toen we aangemeerd waren begon opeens de zon te schijnen en had je het idee dat je wist hoe het paradijs er ongeveer uit moest zien.

We vonden een plekje naast de electra aansluiting en naast een bronwateraansluiting en zijn de volgende dag blijven liggen om de toiletslang weer gangbaar te maken en en passant onze trouwdag te vieren in het restaurant. Dat was lekker en na wat gedoe om de rekening (die niet van ons was en minder hoog!) zijn we weer naar de boot terug gegaan.

De volgende morgen bleek de inhoud van de provisiekast zijn absolute minimum bereikt te hebben dus hebben we het laatste uur naar Stralsund overbrugt en daar nog net een plekje weten te bemachtigen. Het weer was slechter geworden dus er kwamen alleen maar boten bij en niemand ging weg. En dan kom je eindelijk weer in een echte supermarkt met letterlijk alles wat je wensen kan 😉.

Ik was van plan zaterdagmorgen nog even terug te gaan maar Derks kriebels waren te groot om nog langer te blijven liggen en voordat we het in de gaten hadden waren we weer op weg naar Barhöft en bijna klaar om naar Denemarken over te steken 😢.

Peenemünde

Even na het eten klopte een Nederlandse mevrouw op de boot en vroeg of wij even wilden helpen de boot op een toegankelijker plaats te leggen voor de ambulance. Als het tot je doordringt wat ze precies vraagt ga je rennend de steiger over 😨. Haar man had een ongelukje gehad met een of ander stuk rubber  op de boot en was door de klap helemaal de kluts kwijt. Het ambulancepersoneel vond het niet ok om de man met brancard over de steiger te vervoeren, dus daar gingen we met een onbekende boot heen, de man afzetten, de vrouw vragen of ze alles bij zich had (en en passant zien dat hij geen schoenen aanhad en dat ook geregeld), en toen de boot weer samen terugbrengen en afsluiten. Op een onbekende boot kunnen we blijkbaar ook goed uit de voeten 😆. De man is opgenomen in het academisch ziekenhuis van Greifswald en mevrouw gaat met een huurauto heen en weer.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we met de pont over naar Peenemünde gevaren en zijn we een ochtend zoet geweest in het Historisch Technische Museum, wat een beter woord is voor de Rakettenfabriek van Hitler. In deze voormalige krachtcentrale werden vanaf 1942 de V2's gemaakt, zo'n 2000 stuks per week. Op het schiereiland Peene werd dit technisch hoogstandje gemaakt door zo'n 10.000 mensen waarvan er 5000 op het terrein woonden en de rest dagelijks per trein werd aangevoerd. Alle technische mogelijkheden waren aanwezig omdat de krachtcentrale op dat moment de modernste was in Europa. Tevens werd heel veel aandacht besteed aan ruimtevaarttechnieken. Na de oorlog zijn uit deze fabriek 1800 mensen naar Amerika gehaald om daar mee te helpen met de ontwikkeling van het ruimtevaartprogramma. Behalve de krachtcentrale was op het relatief kleine eiland voorzien in havens, een vliegveld, aanvoer van steenkool en concentratiekampen.

Weer terug met het veerpontje zijn we over een klein plaatsje gegaan met de naam "Freest"  waarvan gezegd werd dat je daar de beste vis kunt eten van de hele Oostzee. Helaas, de pont ging door naar de jachthaven en wij waren van plan nog een stukje verderop richting Stralsund te gaan.