Bad Bentheim

Dinsdagmiddag gearriveerd op de zendamateurcamping met vele anderen. Voor dat je het rondje gemaakt hebt met "hallo" en " hé, hoe gaat het met jou" (en dan vervolgens aan Derk vragen wie dat in vredesnaam is en waarop hij het antwoord schuldig moet blijven 😨) is het avond en mogen we welverdiend in ons bedje kruipen.

De dagen erop gaan volgens hetzelfde patroon, afgewisseld met koffie drinken, borrelen en uit eten gaan. Soms duik ik de camper in om even weg uit de  drukte te zijn en efkes wat voor mijzelf te gaan doen of ik pak de fiets en ga een lekker stukkie fietsen. Derk vermaakt zich wel met al die radiozendamateurs. 😕😕

Ook nog visite gehad van mijn (klein)kinderen en dat maakt een boel goed. Dezelfde avond met vrienden naar de Duitse versie van de Chinees cq Vietnamees en heerlijk gegeten. Heel anders maar absoluut smakelijk en zeer de moeite waard.

Het klapstuk van de bijeenkomst is altijd de BBQ op vrijdagavond. Ditmaal was de organisatie van deze BBQ helemaal bij één van de leden en het was werkelijk àf. Heerlijke pulled porc, japaleňo worstjes en entrecote gemaakt op de Green Egg. Een beetje jammer van het weer 😂😂. Op een gegeven ogenblik kwam de regen met bakken uit de hemel.

Nog één dagje doorbijten en zit het er weer op voor een heel jaar en gaan we weer een stukje verderop kijken.

Rondje Groningen

Na het feest in Onderdendam eventjes bij een vriend op visite in Leens.

We zijn er achter gekomen dat op het landgoed Verhildersum een jaarmarkt werd gehouden dus 1 afslag vóór Leens de weilanden in en daar "het beest" geparkeerd om de markt te kunnen bezoeken.
Best wel spannend om het weiland in te gaan. Stel je voor dat je verzakt op je maidentrip en dat je weggesleept moet worden.....
Het was een kleine fijne markt met veel geitenkaasjes,  kruiden en oliën, waar ik naar behoeve 😄 heb ingeslagen.

Daarna van de gelegenheid gebruik gemaakt om de Makro in Groningen met een bezoek te vereren. Die is niet meer naast de deur zoals vroeger
Via de Kielerbocht, Kalmar
naar het Kattegat, boodschappen gedaan en via Stavanger en het Skagerak terug. Kom er maar eens om 😂😂😂.

Dan even een nachtje thuis en dan door naar de DNAT in Duitsland.

Jachthaven Onderdendam

Zie je wel; net als bootje varen.... Wat is nou helemaal het verschil? Voor de nacht hebben we een prima plek in de jachthaven gevonden.
Met ons nog drie andere camperaars.
Tijdens de koffie nieuwtjes en wetenswaardigheden over het camperen uitgewisseld.
Hoofdzaak was  vandaag de wateraansluiting; welke hulpstukken heb je nodig. Een hele uitleg volgde waarna Derk besloot zijn hulpstukkendoosje op tafel te legen en gezamenlijk keek het manvolk de doos na. Hmmmm....aardig compleet was de algemene mening.
We zijn geslaagd voor het hoofdstuk "water". 😂😂

Puck moet nog wennen aan zijn nieuwe omgeving. Als hij het er niet eens is gaan de remmen uit en kun je duwen en trekken wat je wilt; er is geen beweging in te krijgen. Tijdens de rit zit hij vast aan de stoelriem met een ingenieus systeem. Hij kan één meter rondom bewegen, maar weet net het afstapje te bereiken en gaat daar pontificaal in zitten. Zo heeft hij steun bij de deur en kan wat in de rondte kijken.
Maar of hij het naar zijn zin heeft?

Vooralsnog gebruiken we de tijd dat we niet rijden voor het uitvogelen van curiositeiten in de camper. De lichtknopjes bijvoorbeeld....welk licht hoort bij welk knopje. De Duitsers die deze camper gebouwd hebben zijn dol op licht vanaf het plafond tot aan de grond aan toe. De vluchtweg is aangegeven met blauwe lichtjes.....

"The Beast"

Tja, boot weg, caravan beviel maar zo zo maar de gedachte aan een nieuwe  boot riep wat tegenstrijdige emoties op. Steeds maar weer kwam de campermogelijkheid voorbij.  Derk naar een cursus vrachtwagen rijden gestuurd "voor het geval dat" en na het slagen hebben we uiteindelijk een knoop doorgehakt en hebben we gekozen voor 'The Beast'.

Gisteren opgehaald bij de dealer en meteen op pad. Op dit moment maken we Delfzijl onveilig....Als vanouds maar dan vanaf de andere kant 😂.
Morgen wordt Bart Threels 80 in Onderdendam. Dus morgen een verjaardagsparty. Dan weer naar huis, een leverancier ontvangen en dan door naar Duitsland naar de DNAT. Tot dusverre één groot feest dat beest! 🐃

De laatste avond...het Jachthavenrestaurant

Enige tijd geleden hadden we gelezen dat ze vanavond een mosselavond hadden.

Het feit dat we vandaag exact 19 jaar getrouwd zijn, best wel veel van mosselen houden plus een huis volgestapeld met verhuisdozen zorgde ervoor dat we ons vertier vanavond buiten de deur zochten. De mosselen waren best lekker. Naarmate we het volgende pannetje kregen, kregen we ook de mosselen die in het eerste pannetje de schelp ontvlucht waren. Niets te klagen dus, uiteindelijk :-).

Het feest werd opgeluisterd door het mannenzangkoor "de Zaanse Parelvissers", die ons onderhielden met de ge-eikte  nummers van André Hazes, de oeroude zeemansliederen plus nog enige vertalingen uit het Duitse repertoire zoals "Jungen, komm bald wieder" en "das kommt nicht mehr".
Een nummer waarvan de titel  mij ontschoten is, maar waar deze frase herhaalt wordt in het refrein.

Das kommt nicht mehr........een avond eten in het Jachthavenrestaurant, kijken over de Lek, rotzooien met de gordijntjes omdat je precies daar zit waar de zon schijnt, je verwonderen over de capriolen die de pont maakt en de gestaag aan je voorbij trekkende binnenvaart.

De realisatie dat je moet zoeken naar een restaurant in Drenthe die hetzelfde, maar dan anders, is..  Wat zal ik moeten wennen aan het missen van de verworvenheden zoals de aardappelboer, de man die 30 jaar geleden al besloten had dat " afkokers" niet aan mij besteed waren en sindsdien de aardappels op ons bord bepaalde. Dan was daar nog de sinasappelman die iedere drie weken aan de deur kwam,  30 jaar lang. De man die mijn gezin  van haver tot gort kende en ieder keer naar de kinderen en later de kleinkinderen  informeerde. De fysiotherapeut die ik misbruikte met mijn pijntjes (en die dit verdraaid goed wist) waar we binnen stormden nadat we gehoord hadden dat één van de meiden geslaagd was en die daar op dat moment op de tafel lag.

Culemborg, ik zal je,  denk ik,  best wel missen. We laten geen mensen achter, de kennissen wonen (inter)nationaal, die blijf je zien, maar de aardappelboer, de sinasappelman, de fysiotherapeut, het oude dorps geroddel....

Dag Culemborg, het was best wel gezellig om hier te wonen.

Toch...., redenen genoeg om verder te gaan. Een huis zonder trappen, een super rustige mooie buurt, bos binnen 1 minuut en  heel misschien een  nieuwe aardappelman, sinasappelman.....

Dag Erica, we komen er aan!

Hongarije 2018

Helaas is het er dit keer niet van gekomen. Het bijhouden van ons blog...Duizend-en-één-redenen, maar de belangrijkste ervan was toch wel de aanstaande verhuizing. We waren niet zo zeer op vakantie, maar op de vlucht voor de kijkers naar ons eigen huis. We hadden het goed voor elkaar; het huis verkoopklaar maken en dan verdwijnen na het afgeven van de sleutel aan de makelaar. "Wij gaan weg, als het huis verkocht is, horen we het wel", spraken wij met groot bravoure. We waren de grens nog niet over en daar was een telefoontje...
En dan blijkt dat je weg bent het grootste struikelblok voor jezelf :-)
We hebben het volgehouden en stiekem toch nog genoten van Hongarije.

Toch nog maar een impressie.


https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken/f8fa1341-b85b-4f5d-872d-442458b4e656