Olhāo - Algarve

Inmiddels zijn we 3 dagen in het zonnige Olhāo in de Algarve. We zijn volop van de zon aan het genieten; 22 à 23 °C. Na aankomst meteen de coördinatoren van Jan en Yvonne ingetikt en geprobeerd ze op die berg van hen terug te vinden 😆. Uiteindelijk waren we één paadje verkeerd. Yvonne stond met de telefoon aan haar oor en riep dat ze de auto ook in het echt hoorde. Toen we haar gevonden hadden zijn we lekker aan de koffie gegaan en hebben in één avond 9 maanden bijgepraat. 

Nu zijn we samen de streek aan het verkennen. Het is hier heerlijk!

De camping is ruim, rustig en schoon. We vallen alleen van de ene in de andere verbazing. Engelsen die hun caravan versierd hebben als ware het als Kerstmis, mensen die hier al jaren staan en waarvan de caravan vast is geroest en nooit meer zal rijden, een schreeuwende Fransman die geschrokken is van de hond en absoluut geen tegenspraak duldt en niet luistert als je sorry zegt, vervolgens al scheldend op zijn electrische scooter wegstuift.

s' Avonds  om 9 uur is het hier kindertjesbedtijd en is de camping uitgestorven. Lang leve de "Grijze Golf". Ben blij dat wij daar niet bij horen 😨

Merida, uitgestorven stad?

Rond 3 uur draaien we de snelweg af naar een middelgrote stad Merida. Nog 380 kilometer te gaan morgen....Het eerste wat we tegenkomen is een levensgrote Lidl, gesloten.... Het volgende is een gloednieuw appartementencomplex met een Te Koop bord. De onderste laag is bedekt met graffiti en half gesloopt.... Verder is er in de hele stad nauwelijks leven te bespeuren. Andere winkels zien er ook dicht uit, afgemeten aan de dichte hekken en rolluiken.
De camping ligt aan de buitenkant, heeft bij mooi weer zeker potentie maar wij zijn de enige gasten en het regent waardoor er bagger ontstaat. Aanmelden kon niet want er was niemand bij de receptie en een briefje vertelde ons dat we maar een plekje moesten zoeken en ons om 18 uur wel konden aanmelden. Helaas was er om 18 uur niemand aanwezig. Wel was er reuring in de bar. Iets van een dorpsfeest of een doopfeest. Eten was niet mogelijk  vóór 20 uur. Dat was ons, echte Hollanders, wat te laat. We hadden nu honger. ...Dus gingen we met de auto op zoek. Noppes dus. Nog steeds helemaal niets, zelfs geen Mac aanwezig. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen in een wegrestaurant  waar we een pizza konden krijgen met als basis curry saus.  Derk helemaal gelukkig, eindelijk curry saus 😢
Na de pizza de foute afslag genomen en in het donker waren we op weg naar Madrid...
Ook snelweg hebben afslagen en na een respectabel aantal kilometers konden we keren. Nat en koud aangekomen in de caravan. Met de kachel hoog op,  de dag van vandaag evalueren en besluiten dat het hoog tijd is voor een borrel.

Burgos en verder...

Salamanca was te hoog gegrepen. Om 15.30 vonden we het welletjes en zijn op zoek gegaan naar een camping dichterbij. Net over de Spaanse grens moesten we de E70 signalering aanbrengen. Te weten een signaleringsbord die op de achterkant aangebracht moet worden als je langer dan 12 meter bent. Wij zijn 12, 05 dus dan ga je staan plakken met tape. Lang leve Europa! In Portugal wordt het getolereerd, in Frankrijk is het verboden maar in Spanje moet het op straffe van....? Zo ook met de maximum snelheid met een caravan. Van 130 km terug naar 90  km bij het passeren van een onzichtbare grens.😂
Inmiddels is de nacht weer voorbij en zijn we weer onderweg naar het zuiden. Na vandaag nog één dag en zitten we in de Portugese zon.  Tenminste, als dit regenfront opschiet met wegtrekken.👺

Afscheid van Bretagne

Vanmorgen vroeg vertrokken, na een geweldige lang weekeinde bij Harry en Martine. Wat een geweldig huis hebben die twee gebouwd! 

Naarmate we zuidelijker kwamen ging de temperatuur omhoog. We begonnen met 4°C en eindigden onder Bordeaux met 21°C. En dat allemaal in bijna 600 km.
Een hele afstand met zo'n caravan achter je aan, maar in Frankrijk mag je 130 km op de snelweg en met die paardenkrachten van ons merk je hem niet eens 😂. Bijkomend voordeel was dat er nauwelijks verkeer was. Pas op de rondweg van Bordeaux was het opeens druk. Geen idee waar ze allemaal vandaan kwamen!
We hebben een kleine camping gevonden net even van de snelweg af.
Een uurtje later was de camping "complet", dus we waren net op tijd!

Morgen door naar Spanje. We gokken op Salamanca. Portugal, we komen eraan!

Guidel - Bretagne

Een rondrit door Bretagne, een mooi vriendelijk landschap dat iedereen aan Engeland doet denken.  Vooral de Engelsen zelf. Wat ze in Engeland niet kunnen kopen vanwege de torenhoge prijzen ligt in Bretagne goedkoop op ze te wachten. Lekker geluncht in Lorient waar de boot van Harry ligt die we voorheen alleen gezien hadden in de huiskamer waar de kiel van de boot gelegd werd 😂 en daarna in de schuur en vervolgens doorgereden naar Guidel in het zuiden waar we lekker een stukje strand konden pakken. Kortom weer een fijne dag met fijn gezelschap!

La Paule

Na ontbijt, lunch en lekker lummelen zijn we de omgeving gaan verkennen en uitgekomen in de Vallée des Saints. Dit bleek een heuvel (!) te zijn waarop alle figuren uit de Bretonse mythologie  in marmer uitgehouwen over de vallei staan te kijken. Veel van deze saints schijnen van oorsprong uit Ierland te komen. Dat zou je niet zeggen; het overgrote deel ziet er uit alsof ze rechtstreeks uit China geïmporteerd zijn.... Het deed een beetje denken aan de beeldentuin in Oslo van Gustav Vigeland maar met een andere achtergrond qua ideeën. Mooi was het wel.

Harry en Martine

We hebben het gehaald vandaag! We hebben  ze gevonden. Er waren nog twee Nederlandse vrienden en samen hebben we heerlijke Bretonse crêpes gegeten. Even een voorproefje. ...